Birds of Prey İncelemesi: DC’nin Solo Film Sınavı

Birds of Prey filmini inceledik. DC'nin Margot Robbie'li yeni yapımı Yırtıcı Kuşlar hakkında ilk değerlendirmelerimiz sizlerle.

Margot Robbie’li yeni DC filmi Birds of Prey (Yırtıcı Kuşlar) vizyona giriyor. Filme dair ilk yorumlarımızı bu inceleme yazısında sizlerle buluşturuyoruz. Öncesinde, Yırtıcı Kuşlar’ı izlemeden evvel göz atmanız gereken eserleri şuradan öğrenebilirsiniz.

DC Sinematik Evreni, 2020 ve 2021’i biraz sancılı geçirecek. Man of Steel’den çıktığında parıldayan gözleri ve ağzından tükürükler saçan hevesiyle “Abi konteynerin üzerinde Wayne Corp. yazıyordu fark ettin mi!?” diye çığlık atan arkadaşın birkaç sene sonra pişman bir halde salondan ayrılmasına sebep olma noktasına kadar birikmiş hatalı ve aceleci kararları; apar topar bir araya getirilmiş ve öyle kalmakta zorlanan Justice League’i, “Bu oyuncunun fenotipi ve önceki filminde oynadığı karakter bizim bu karakterimize benziyor” düşüncesiyle yapılan oyuncu seçimleri, doğası gereği süperkahramanlık müessesinde sırıtmayacak Deus Ex Machina’ların bile sırıttığı üçüncü perdeler… Pek çok şey, sayamayacağım kadar çok şey…

Bunları göz önüne alınca ben DC’nin “batırdık, soft reboot atacağız, biraz sabır,” tutumunu hoş görebiliyorum. Orijinal planlarda pek yeri olmayan Shazam bu tutumun ilk adımıydı. Hataları olsa da hoş, şirin bir film ortaya çıkmıştı. DCEU’nun kabız tonunu üstünden atmış; sinemaya giden insanın birincil amacını (eğlenceli vakit geçirmek) gerçekleştirmekten başka emel gütmemişti. İlerideki filmler için umut veriyordu gerçekten, ama ileriden önce yine bu paragraftaki bir şeye odaklanalım.

Birds of Prey İnceleme

DCEU’nun Kabız Tonu ve Suicide Squad

Yüzlerce kez yazılmış şeyleri tekrar etmeyeceğim. Eski DC filmleri, renkli tayt giymiş insanları anlatan yapımlar için kendilerini fazla ciddiye alıyorlardı. Bu ciddiye alışın en uymadığı film, fragmanında Bohemian Rhapsody’yle senkronize ateşlenen silahlar gördüğümüz komedi, absürtlük vadeden Suicide Squad’tı. O eğlenceli fragmanlardan sonra Will Smith’in depresif buhranlarını, El Diablo’nun kendini gerçekleştirme sancılarını ve hayatta başarılı olamamış bir grup insanın barda oturup dertleşmesini izlemek, her birimizi hayal kırıklığına uğrattı.

Bütün bunlardan sıyrılan, vaat ettiği her şeyi veren ve film bittiğinde daha da fazlasını vaat eden tek unsursa tabii ki de Harley Quinn’di. Joker’inin başarısızlığına rağmen soytarı efendisinden bağımsız şekilde büyülemeyi başarmıştı. Solo bir filmi Harley Quinn bu yüzden hak ediyordu.

Solo Filmler Nelerdir, Ne İşe Yararlar ve Neden Toplu Filmlerden Önce Yayınlanmalıdırlar

Suicide Squad filminden çıkınca “Harley Quinn kim?” sorusuna filmde de kendisini tanımlamak için defalarca kullanılmış iki kelimeden ibaret cevap verebilirsiniz: Çatlak kancık. “Joker’in sevgilisi” olmak dışında gerçekten de bundan ibaretti Harley. Çatlak kısmı, evet doğru; Harleen Quinzel’in beyniyle usta bir manipülatör aylarca oynandı ve nihayetinde kimyasallarla dolu bir tanka atıldı. Zır deli. Kancık kısmıysa, eh, filmde de hayatta da erkeklerin işlerine gelmeyen kadınlar için kolayca kullandığı bir tabir. Çok politik doğruculuğa girmeden parmak sallayıp geçeceğim.

GÖZ ATIN  Superman: Red Son Filminden İlk Fragman

Birds of Prey İnceleme

Şimdi, DC’nin veya Warner Bros’un filmlere onay veren ekibinin bir parçasısınız. Elinizde belki yazımına yeni başlanmış belki çoktan hazırlanmış bir Joker and the Harley Queen filmi var ama ufak bir sorunla. Joker’iniz, en basit tabirle, beğenilmedi. Uzun yıllardır pek çok öncülünüzün defalarca tekrar tekrar kullandığı kötü adamınız yerden yere vuruluyor. Joker’inizin beyaz perdede şimdiye kadar işlenmemiş romantik yönünü vermek için yarattığınız Harley Quinn ise göklere çıkartılıyor, yıllarca Comic-Con’larda en çok yapılan cosplay oluyor, daha fazlasını görmek için sabırsızlanılıyor. Ne yaparsınız?

Basit. İçinde bulunduğunuz ekibin tek amacı var: İzleyiciyi eğlendiren ve para kazandıran filmler yapmak. Joker’iniz izleyiciyi eğlendirmedi ve bu yüzden artık para kazandırmayacak. Denklemden tamamen atabilirsiniz. Elinizde hiç keşfedilmemiş gerçek bir maden olan Harley’iniz kaldı. Buradan sonrasıysa, gerçek hayatla aynı.

Filmin Yarısı: Harley Quinn’in Muhteşem Azadı

Harley Quinn bu filmin başında pek çoğumuzun geçtiği yollardan geçiyor; hayatının her köşesine nüfuz etmiş sorunlu bir ilişkiden çıkmış ve “Eee, şimdi ne olacak?” depresyonunda. Pek çoğumuzun başvurduğu çözümlere başvuruyor; acıya gömülmek, kendini alkole vurmak ve cinayet. Senaristimiz Christina Hodson “Harley Quinn kim?” sorusunu soruyor ve başlıyor cevabını anlatmaya. Filmin en eğlenceli kısımları bunlar. Dış ses olarak Harley Quinn konuşuyor ve bayatlığıyla güldürmeyi başaran espriler yapıyor, ekranda Harley Quinn bacak kırıyor, haya tekmeliyor; dördüncü duvarı kırıp “Ben kötüyüm, yargılamasana,” derken yankesicilik yapıyor. Into the Spider-Verse’ün “Hadi son bir kez daha üstünden geçelim” kısmının aynısı. Eğlenceli bir hikâye anlatma tekniği, kaç kere kullanılırsa kullanılsın hâlâ keyif verecek.

Filmin Yarısı: Yırtıcı Kuşlar

Ben tutkulu bir çizgi roman okuru değilim. Yırtıcı Kuşlar 1950’lerden beri suçla savaşın gururla bayrak taşıyan bir koluysa özür dilerim; kendilerini tanımıyordum. Yırtıcı Kuşlar, üç esas üyesi olan bir ekip. Renee Montaya, kariyerinde ve aşk hayatında çok haksızlığa uğramış polis. The Huntress, gözü kendi kan davasından başka bir şey görmezken yolu diğer ikiliyle kesişmiş suikastçı. Dinah Lance, gettoda zorluklarla büyüyüp kendi ayakları üzerinde durmayı, yumruklarını ve sesini kullanmayı öğrenmek zorunda kalmış bir emekçi.

GÖZ ATIN  Amazon'un "The Boys"u, Netflix'in "The Umbrella Academy"sini Geride Bıraktı

2016’da olsaydık Birds of Prey DC’nin güzel bir fikir zannedip çıkartacağı, IMDb’de 5.0 alıp unutulacak ve aktörlerinin kariyerinde kara leke olarak kalacak bir film. Bakın gerçekten, Montaya’nın aylardır uğraştığı dosyanın amiri tarafından çöpe atılışını, sevgilisiyle kavga edişini, bunalımlar eşliğinde bara gidip zil zurna oluşunu 25 dakika boyunca izlerdik. Tabii bir de görüntünün üstüne o iğrenç karanlık filtre atılmış olurdu, ne izlediğimizi de göremezdik.

Buradan sonra anlatacaklarım bir nebze spoiler olabilir, benden söylemesi. İsterseniz sıradaki 2 paragrafı atlayıp hemen sonrasına geçebilirsiniz.

Bu filmde ne oluyor? Renee sahneye giriyor, Harley’in dış sesi sahneyi donduruyor, “Bu kadın polis, adi bir amiri var, anlaşamadığı sevgilisi var ve ayyaşın teki,” diyor. Sahne devam ediyor. Renee’yi gerçek bir insan olarak algılamak için ihtiyacımız olan şeyi 25 saniyede alıyoruz ve bu insanın şimdi ne yaptığını görüyoruz. İşe yarıyor. Bu işe yarıyor. Yıllarca yapmak isteyip beceremedikleri şeyi bu kadar kolayca yapabiliyorlar. Ben bu kısa dış sesten sonra Montaya’yı önemsedim. Montaya benim için önemli olmuştu anında. Ne kadar tekrar etsem yetmeyecekmiş gibi hissediyorum çünkü Deadshot önemli olamamışken Montaya oldu. Deadshot gerçek bir insan değilken, “Hadi adam vur da eğleneyim yeter depresyonda olduğun,” iken Montaya’ya sarılıp geçecek bunlar demek istiyordum.

The Huntress veya Dinah Lance için de farklı değil bu durum. Huntress’in kan davası ve kendini ciddiye alışından tonunda bir mizah yaratıyorlar. Dinah Lance’ın geçim derdini “Bu kadın nasıl oldu da kendini bunların ortasında buldu?” sorusunu cevaplayabilecek kadar gösteriyorlar. 14 dakikalık bir tek çekim sekans boyunca sisli Gotham sokaklarında öksüre öksüre apartman dairesine gidişini izlemek yerine bunu 30 saniye görüp anlayıp devam ediyoruz. Çünkü film dolu. “90 dakikayı nasıl bulabiliriz?” düşüncesiyle sakız gibi uzatılmamış. Ben de bu konuyu övmeye devam edersem aynı miktarda uzatacağım, filmin benim için en büyük sürprizine geçeyim.

GÖZ ATIN  Warner Bros. "Attack on Titan"ın Peşine Düştü

Gerçek Patriark: Ewan McGregor!

Birds of Prey İnceleme

Geri kalan aktörlerin performanslarından topluca bahsedeceğim, evet Margot Robbie dahil. Ewan’cığım içinse direkt konu başlığı açmak istiyorum. Film absürt, komedi, bütün kızlar toplandık. Kötü adamı da absürt olmak zorunda bu yüzden. Megaloman, çocukluktan çıkamamış, bencil ve kötü. Evet, hiçbir karakter derinliği yok. 80’lerden kalma bir kötü adam. Filme de çok uyuyor. Filmin derinliği Harley’in üzerine kurulu çünkü. Ewan McGregor da döktürmüş. Başka bir oyuncuda sinir bozucu, rahatsız edici duracak, başkası için utanmaya sebep olacak replikler söyleyip, eylemler yapıp hiç sırıtmamayı başarmış! Sinois filmi tamamlayan bir kötü adam, filmin iki yarısını bir araya getirmek için başarıyla kullanılmış.

Bahsetmek İstediğim Ama Uzun Anlatacak Materyalim Olmayan Konular

Mary Elizabeth Winstead harika. Bazı bazı Margot’tan sahneyi çalıyor. Margot zaten, Margot. Suicide Squad’taki performansından hiçbir eksiği yok. Çok hoş, role çok uygun ve karakterinin yeni yönlerini hiç bocalamadan gösteriyor. Dövüş koreografileri mükemmel. Harley’in çatlaklığını tam olarak yansıtan yapıdalar. Sadece Harley değil bütün karakterler için kişiselleştirilmiş koreografiler. Önceki filmlerin dövüş kalaslığını düşününce bunu da övmekten gocunmuyorum.

Dış ses ana hikâye anlatım aracı ve sonlara doğru açıklama ihtiyacıyla biraz fazla gelebiliyor. Küçük çocuk sinir bozucu ama o da filmin istediği şey zaten. Ben filmi izlerken başka bir şeyden rahatsız olmadım. Salona girdim, iki saat güzel zaman geçirdim ve çıktım. Üstüne bir şeyler karalamam gerekmese dört sene sonra televizyonda denk gelene kadar bir daha aklıma bile getirmezdim. Bir şeyler kararlarken de filmin senaryosundan falan çok da bahsetmedim. Evet, hikâyesinin akmadığı yerler oldu, evet bazı karakterleri karikatürdü. Çok önemli şeyler değil bunlar, o yüzden bahsetmedim. Çünkü filmi izlerken eğlendim.

Siz de bunu yapın, hazır DC varoluş krizleri ve evrenin anlamıyla ilgilenen filmler yapmayı bırakmışken tadını çıkartın, patlamış mısır yiyin. O film çünkü bu. Sonra da gelin Kayıp Rıhtım Forum’da filmle ilgili siz ne düşündünüz, ondan bahsedin.

* * *

* Joker ve The King of Comedy: İki Film Tek Konu




21 yaşında, İstanbul Üniversitesi'ne gidiyor, İngiliz Dili okuyor. Babasının 7 yaşında Yüzüklerin Efendisi'ni izletmesinden beri fantastik ve bilimkurgu sever, Shelob'u görüşünden beri anakrofobik.

Birds of Prey İncelemesi: DC’nin Solo Film Sınavı için 2 yorum

  1. Aslında bu film Harley için yapılmış bir film. Solo film yapsalardı daha iyiydi.


  2. Planlar o yöndeydi fakat Margot Robbie filmde başka kadın süper kahramanların da olmasını istediği için proje Birds of Prey’e dönüştü.


Birds of Prey İncelemesi: DC’nin Solo Film Sınavı

Birds of Prey filmini inceledik. DC’nin Margot Robbie’li yeni yapımı Yırtıcı Kuşlar hakkında ilk değerlendirmelerimiz sizlerle.

Başa dönün