in , ,

2018’in En İyi Oyunları

11. Yıl Şenliklerimize geleneksel “Yılın Oyunları” dosyamızla devam ediyoruz. İşte 2018 yılı içerisinde hayali jetonlarımızı en çok harcadıklarımız!

Return of the Obra Dinn

Papers, Please’in yapımcısı Lucas Pope’un ellerinden çıkan Obra Dinn, tam da böyle bir adamdan bekleyeceğiniz kadar yenilikçi ve şaşırtıcı bir oyun. Tüm mürettebatı ve yolcuları gizemli bir şekilde kaybolan bir gemiye adım attığımız yapımda amacımız cep saatimizin yardımıyla zamanda geri gidip neler olduğunu öğrenmek. İşe bir cesetle başlıyoruz ve kim olduğunu, nasıl öldüğünü, kimin tarafından öldürüldüğünü anlamaya çalışıyoruz. Edindiğimiz tüm bilgiler not defterimize kaydoluyor ve bizlere keşfedilecek yeni yolcular ve mürettebatlar sunuyor.

Obra Dinn gerek Commodore 64 zamanlarından kalmış gibi görünen grafikleri gerekse de sesleri muazzam bir şekilde kullanmasıyla da ön plana çıkıyor. Papers, Please’i sevdiyseniz ve bulmaca oyunlarından hoşlanıyorsanız size eşsiz bir deyim yaşatacak olan Obra Dinn’e de mutlaka bir şans vermelisiniz. Pişman olmayacaksınız.

– M. İhsan Tatari

Oyla!

18 Yorum BULUNUYOR


  1. Avatar for Gurlino Gurlino dedi ki:

    Nefis bir derleme. Teşekkürler emek veren herkese.

    2018’in oyun anlamında bizi memnun ettiğinin güzel bir kanıtı aynı zamanda.

  2. Avatar for mit mit dedi ki:

    Oyun anlamında gerçekten de dolu dolu bir yıl oldu. Aynı anda 3-4 tane yılın oyunu adayı göremiyorduk nicedir.

    Bu vesileyle ben de başta sevgili Can Arabacı ve Eser Güven olmak üzere hem forum üyelerimizden hem de takipçilerimizden dosyaya katkıda bulunan herkese bir kez daha teşekkür ederim :slight_smile:

  3. Avatar for Vargr Vargr dedi ki:

    Bence olay markanın tamamen değişmesi değil. Tabi ticari kaygının da bu spesifik oyun ve oynanışın değişmesinde etkili olduğunu göz ardı edemeyiz ama temel değişikliğin nedeninin bu yüzden gerçekleştiğini düşünmüyorum.

    Cory Barlog, Kinda Funny podcast’i içerisinde “Biz God Of War’ı üniversite yıllarında geliştirmeye başladığımızda kendi karakterlerimiz ilk seride olan Kratos ile paralel idi. Sabırsız, küfürbaz, fevri ve daha çok metal müziğe yatkın vur, kır, parçala metodu ile geliştirmek istedik çünkü bizi yansıtıyordu” tarzında bir yorumda bulunmuştu. Ardından takım içerisinde olan çoğu kişinin büyüdüğünü ve kendi çocukları olduğunda bu gelişmenin onları etkileyerek daha da “olgunlaştıklarına” değiniyordu.

    Serinin bu değişimi bence tam da bu yüzden organik hissettiriyor. God Of War eskisi gibi değil, çünkü değişim kaçınılmazdır ve karakterler olgunlaşır, iyi hikayeler bu temele dayanır (çoğu). Tanrıları bir bir kahvaltı niyetine kesen ana karakter intikamın ve öfkenin yıkımdan başka bir şey getirmediğini görür ve bu yüzden kendi kendisini sürgüne gönderir, yeni bir başlangıç yaparak kendisinden sonra gelecek olan oğlunun aynı hırs ve öfkenin tutsağı olmaması için elinden gelen her şeyi yapmaya çalışır.

    Oyun içerisinde de bu döngü iyi belirtiliyordu aslında.

    “Cycle ends now” sözü ile aynı anlamda kullanılmadan Zeus’a gönderme bile vardı sonlara doğru.

    Bence gerekliydi, ortaya çıkan şeyi gördükten sonra da iyi ki oldu dedirtti.

Söyleyeceklerin mi var? Kayıp Rıhtım Forum'a gel ve sen de yorum yap!

15 cevap daha var.

“Black Mirror: Bandersnatch” Filmine Spoiler’sız Video İncelemesi

B: The Beginning – İki Ayrı Telden Saz Çalan İki Farklı Konsept